Skip Navigation Links  
 
 
یپمان نامه حقوق کودک


پیمان نامه حقوق کودک توسط کشورهای عضو سازمان ملل متحد تهیه شده و همه کودکان و نوجوانان زیر 18 سال را زیر پوشش حمایت قرار می دهد. تا به امروز، تقریبا تمام کشورهای جهان این پیمان نامه را تصویب کرده اند و به این ترتیب متعهد شده اند که اصول آن را به اجرا در آورند. جمهوری اسلامی ایران در سال 1373 به این پیمان جهانی پیوسته است.

ماده 1

پیمان نامه حقوق کودک، همه کودکان و نوجوانان زیر 18 سال را زیر پوشش حمایت دارد.

 

ماده 2

کشورهای عضو پیمان نامه، متعهد شده اند که حقوق همه کودکان را در همه زمینه ها رعایت کنند. شما از هر نژاد، رنگ و ملیت که باشید حقوق کودک از شما حمایت می کند.

 

ماده 7

هر کودکی حق دارد نام و ملیت مشخص داشته باشد. بلافاصله بعد از به دنیا آمدن، پدر و مادر شما باید برایتان "شناسنامه" بگیرند.

 

ماده 10

اگر شما به ناچار در کشوری غیر از آنجا که پدر و مادرتان اقامت دارند زندگی می کنید، حق دارید با آنها مرتب در تماس باشید و در صورت امکان به خانواده خود ملحق شوید.

 

ماده 11

دولت ها باید از انتقال غیر قانونی کودکان جلوگیری کنند. هیچکس، حتی پدر و مادر شما حق ندارد به زور شما را از کشورتان خارج کند.

 

ماده 12

همه کودکان حق دارند افکار خود را بیان کنند. در تمامی مسائلی که به شما مربوط می شود، چه در خانه و مدرسه، چه در برابر مسئولین، باید با توجه به رشد فکری و سن شما، به نظراتتان اهمیت لازم داده شود.

 

ماده 13

هر کودکی حق دارد عقاید خود را آزادانه بیان کند. البته این آزادی به شرطی است که شما هم حقوق دیگران را محترم بشمارید و عقاید شما به نظم و سلامت جامعه آسیبی نرساند.

 

ماده 14

کودکان هر مذهب حق دارند تا آزادانه مراسم مذهبی خود را اجرا کنند. در زمینه باورهای مذهبی و به جا آوردن اعمال دینی، شما حق دارید از راهنمایی های پدر و مادرتان استفاده کنید.

 

ماده 15

همه کودکان حق دارند اجتماعات مسالمت آمیز داشته باشند.

 

ماده 16

هر کودکی حق دارد از حریم شخصی برخوردار باشد. هیچکس نمی تواند بدون اجازه شما یا به طور غیرقانونی در امور خصوصی، خانوادگی و نوشته های شما دخالت کند.

 

ماده 17

همه کودکان حق دارند به اطلاعات مناسب دسترسی داشته باشند. شما می توانید از طریق رادیو، تلویزیون، روزنامه و کتاب هب اطلاعات دسترسی داشته باشید. این اطلاعات نبایستی که برای شما مضر باشد.

 

ماده 18

زندگی با خانواده برای رشد و رفاه کودک بسیار مهم است. پدر و مادر شما، هر دو، مسئولیت تربیت، پرورش و امنیت شما را بر عهده دارند.

 

ماده 19

با هیچ کودکی نباید بدرفتاری شود. هیچکس حق ندارد کودکان را مورد بهره کشی قرار دهد یا به آنها بی اعتنایی کند. اگر با شما بدرفتاری می شود، شما باید از کمک و حمایت برخوردار شوید.

 

ماده 20

کودکانی که به هر دلیلی والدین خود را از دست داده اند، حق دارند از وجود یک سرپرست مناسب بهره مند شوند. اگر شما تنها هستید، دولت با انتخاب خانواده دیگری برای سرپرستی یا فرستادن شما به مراکز مناسب کودکان از شما حمایت خواهد کرد.

 

ماده 22

هر کودکی که به ناچار وطن خود را ترک کرده باشد و به یک کشور جدید پناهنده شود، باید در کشور جدید بتواند مثل بقیه کودکان زندگی کند. شما چه همراه خانواده خوأ، چه تنها باشید، در شرایط پناهندگی باید توانید از حمایت و مراقبت ویژه برخوردار شوید. اگر شما تنها باشید سازمانهای مربوطه تلاش خواهند کرد تا شما هر چه سریعتر به خانواده خود ملحق شوید.